Een reisboekingskantoor die tegelijkertijd dienst doet als datingskantoor: waar komt dat nog voor? Een kantoor waar een medewerker zichzelf voorstelt als David Beckham: dat vind je alleen in Indonesië. Ik heb zelden zoveel gelachen bij het boeken van een reis als deze keer. Emiel vond het wat minder: die verstond het niet. Nadat we de angkot weer waren ingestapt om naar huis te gaan kwam het eerste SMSje al. Aangezien de dames al onze gegevens hadden waren we ook in no-time toegevoegd op facebook.

Nu vraag je je natuurlijk af: waarom gaan we naar een boekingskantoor? Pak een pan en voeg de volgende ingrediënten toe:

• 2 liter niet werkend of traag internet.
• 5 gram niet werkende webpagina’s met wacko foutmeldingen.
• 0,5 liter niet geldige of niet geaccepteerde creditcard.
• 2 eetlepels geboekte vlucht die niet geboekt blijkt te zijn.

Bij het boekingskantoor waren de twee vluchten gelukkig snel geregeld.

Indonesië jakarta, vakantie, vlucht

Vandaag stranddag! Met z’n vijven zijn we naar het strand van Anyer gereden. Arjan heeft zich uitgeleefd op de jetski, Chris en ik hebben er rondgescheurd op een quad en de hele groep is met volle snelheid van de bananenboot gevlogen. De golven werden door de voltallige jury met een 8 beoordeeld voor de categorie zwemmen, dus dat heeft ons de dag goed bezig gehouden. Hoewel nog niet zo mooi als Bali, heeft het alles wat je van een mooi strand kunt verwachten. Inclusief de palmbomen :).

Na het zwemmen hebben we de vuurtoren van binnen gezien, na veertien verdiepingen hadden we ook een mooi uitzicht van het strand en omgeving.

Indonesië anyer, bananenboot, jetski, quad, strand, vakantie

Zoals bij een echte vakantie hoort hebben wij vandaag helemaal niks gedaan!

Oke, we hebben wel Nasi Uduk gegeten langs de weg.

Indonesië nasi uduk, vakantie

De volgende dag hebben we Pondok Gede verder verkend. Onderin de plaza zijn veel traditionele kleine stalletjes te vinden, met veel handgemaakte / nagemaakte spullen. Erboven is de Matahari, een Westerse kledingwinkel die voor ons gemaakt zou kunnen zijn. We hebben er gelijk wat leuke kleding gekocht. Aangezien we een stuk groter zijn dan de gemiddelde Indonesiër hebben we zelfs een extra large vest gekocht.

Een bezoek aan de iets minder traditionele Dunkin’ Donuts vulde de maag voldoende om met de angkot Plaza Taman Mini te bezoeken.

Als blanke door Indonesië lopen levert al veel bekijks op, wat verdubbelt als je er als tweeling rondloopt. In de angkot je voorstellen als dua bule gila (twee gekke blanken) maakt dat compleet.

Na tijdje rondgelopen te hebben in Taman Mini zijn we weer doorgegaan naar de volgende stop, Ratu Plaza. Daar zijn heel veel computerwinkels (en meerdere Apple shops ) te vinden. Toen om 7 uur de winkels al gingen sluiten zijn we naar het imposante indrukwekkende, grote, hoge en luxe Plaza Senayan City gelopen. Wie helemaal weg is van Spongebob zit daar goed, ter ere van zijn verjaardag is de onderste verdieping volledig Spongebob style. In de Plaza zit een luxe bioscoop ingebouwd. Om de dag leuk af te sluiten hebben we de film 17 again bekeken.

Spongebob

Indonesië angkot, Pondok Gede, Ratu Plaza, Senayan plaza, Taman Mini, vakantie

Om jullie trouwe lezers vaker van nieuws te kunnen voorzien heeft Arjan besloten een extra redacteur in te laten vliegen. De laatste drie weken van de vakantie heb ik (Emiel) de eer om mee te lopen om zo goed verslag te kunnen doen.

Na een vlekkeloze en prachtige vlucht bleef de jetlag afwezig wat ons de tijd gaf voor een introtour door Jakarta. In plaza Gran Indonesia ontmoette ik Chris en Julia en heb ik geheel in stijl een double cheese hotdog gegeten. Op het dak van de plaza werd me de skyline van het al donkere Jakarta getoond. Te zien aan het aantal mooie torens is het noorden beter ontwikkeld.
Een dag voor vertrek dacht ik origineel te zijn door het haar weer lekker kort te laten knippen. Zoals dat gaat bij tweelingen dacht Arjan hetzelfde en zien we er weer hetzelfde uit.

Indonesië gran indonesia, jakarta, vakantie

Het is zes uur ’s ochtends als ik mijn bed in duik. Vakantie! Vijf maanden van werk heb ik op 19 juni afgesloten. Nadat ik op JakartaGlobe de laatste aanpassingen aan het systeem had gemaakt zijn we naar het Ritz Carlton vertrokken, om daar met het personeel van Dotus de laatste dag te vieren. Als aandenken heb ik een batik gekregen, een traditioneel overhemd. Vervolgens zijn Chris en ik samen met Julia naar Vertigo gegaan.

Zelfs na vijf maanden blijft Indonesië je verbazen. Zo blijkt dat ze sinds kort toch echt de essentie van handelen door hebben gekregen (zie plaatje). Ook kakelde er ’s ochtends een scooter met zo’n vijftien levende kippen langs. Een partij van de dieren hebben ze hier niet.

Terwijl ik dit schrijf wacht mijn broer in Singapore totdat zijn vlucht kan vertrekken. Nog even geduld dus en dan kan de drie weken lange vakantie echt beginnen!

Uncategorized Indonesië, jakartaGlobe, Stage, vakantie

Het einde van de stage komt nu wel heel dicht bij: volgende week vrijdag is mijn laatste werkdag… En dat betekent ook dat het stageverslag ingeleverd moet worden. Aangezien de deadline morgen verloopt ben ik blij dat Word de puntjes al op de i heeft gezet. Vandaag worden de puntjes op de j gecontroleerd. Dinsdag of woensdag laat ik weer wat van me horen!

Wat overigens ook letterlijk en figuurlijk dichtbij komt is Emiel! Maandag 22 juni komt hij aan in Indonesië. Drie weken lang zullen we Indonesië verkennen waarna we samen terugvliegen. Raften, paintball, Sulawesi, karten, plaza’s, er staat heel wat op het programma!

Indonesië, Stage Stage, stageverslag, vakantie