Met de belofte om de komende jaren niet aan te komen is twee weken geleden de maten opgenomen voor mijn (Emiel) pak. Vandaag is het klaar dus nieuwsgierig stappen we bij Pondok Gede de tailor in. Dat ook Indonesïers moeite hebben met mijn naam is goed te zien. Binnen in het pak staat mooi de naam Emil geborduurd. Een paar uur later halen we het aangepaste pak weer op.

Met het pak onder de arm vertrekken we richting plaza Semanggi, waar JakartaGlobe zich heeft gevestigd. Een kantoor vol met Macs, grote beeldschermen en een gigantische server, wie wil dat nou niet zien? Helaas waren bijna alle bij het project betrokken medewerkers niet aanwezig. Internet redacteur Ashlee was er wel en heeft een introductie in het tijdens de stage ontwikkelde systeem gegeven.

Samen met Chris en Angie hebben we nog Doner Kebab gegeten en nagepraat.

Indonesië jakartaGlobe, pak

Twee jongens in een winkel waar ze alleen stof verkopen, zie je het al voor je? De vrouwen in de winkel in ieder geval niet. We waren er om goede stof uit te zoeken voor het pak dat Emiel wilde laten maken. Niet alleen de vrouwen maar ook het voltallige personeel staarde ons aan. Tik, tak, tik, tak. Na enige tijd werden we dan toch echt te woord gestaan. Met drie en een half meter stof onder de armen vertrokken we richting de Happy International Tailor. Hier hebben ze met een meetlint Emiel gereconstrueerd. Het resultaat gaan we een weekje later ophalen.

Om het dagje compleet te maken hebben we nog het stagebedrijf Dotus opgezocht.

Indonesië dotus, happy international tailor, pak