De trouwe bloglezer kent het fenomeen Bricklayers al, vandaag werd ik ook bij de groep geïntroduceerd. Elke maand komen Nederlanders bij elkaar om wat in een bar te hangen. Hoewel vandaag het tienjarige bestaan gevierd werd was de opkomst mager. In de vakantie zitten alle expats weer in Nederland aan de bitterballen. We verzamelen ons bij een toch iets te nette club. Na wat gepoold te hebben vertrekken we naar Block M. Als toerist moet je toch alle kanten van Jakarta zien. De club Top Gun is het tegenovergestelde van de eerder bezochte. We hebben ons vermaakt!

Uncategorized bricklayers, club, expats, jakarta

Donderdag, 5 maart 2009. Terwijl een tropische regenbui Jakarta blank legt, staan Remko, Chris en ik in de file. Na twee uur wachten zien we in dat het sneller is om lopend Nederlands grondgebied te bereiken. We besluiten dan ook om midden op een afrit de taxi te verlaten. Nadat we ongeveer een kilometer lang tussen auto’s, motoren en waterplassen hebben geslalomd zetten we eindelijk voet op Nederlandse grond. Home sweet home! Het was leuk om zoveel ‘netwerkende’ Nederlanders bij  elkaar te zien. Dankzij de file waren we echter te laat om onze visitekaartjes uit te delen en websites te promoten.

De dag  was nog niet afgelopen. De eerste donderdag van de maand is namelijk de Bricklayers dag! Een dag die bevestigde hoe leuk uitgaan in Jakarta kan zijn. We hebben de dag afgesloten in de door een Nederlander gerunde shoarmatent One Three.

Indonesië, Overig bricklayers, file, nederland, uitgaan

Nederlanders. Eens per maand zijn ze in grote getallen live te bewonderen in hartje Jakarta. Ze bezoeken vage barretjes en luisteren naar de naam “The Bricklayers”. Allen zijn expats, oftewel buitenlanders die voor lange tijd in Indonesië wonen. Door onze baas Remko zijn Chris en ik uitgenodigd om een keer mee te gaan.

Het deed me denken aan een sketch van Harrie Jekkers over Nederlanders die in het buitenland wonen. “Dan staan daar hutje mutje alle Nederlanders die er te vinden zijn achteruit de 24 coupletten van het Wilhelmus te karaoken. Ondertussen staan ze haring te vreten. En maar geiten over Nederland!” De haring is hier ingeruild voor kroketten en frikandellen.

We bevonden ons in “Eastern Promise”, een “ouwe lullen” bar opgericht door twee Nederlanders. Het duurde niet lang totdat we in discussie waren met een Engelsman over internet. Van hem het advies gekregen om te stoppen met mijn weblog en eens per maand een brief te schrijven, net zoals in die goede oude tijd.

Een Bricklayer avond zonder “vaag barretje” is geen avond. We besloten daarom de avond voort te zetten in Block M, berucht om de vele vrouwen die een rijke man zoeken. Vragen heeft trouwens geen zin: van deze avond zijn geen foto’s beschikbaar. We hebben ons goed gedragen ;). Vanavond gaan Chris en ik overigens naar Vertigo, een discotheek die meer te vergelijken is met die in Nederland.

Indonesië bricklayers, club, expats, uitgaan