‘S middags zou de pas gehuurde snorkeluitrusting ons toegang geven tot de rijke onderwaterwereld van Bunaken, althans dat dachten we. Het water is met eb te ondiep om te kunnen snorkelen: wachten dus. Enkele uren later keken we hoopvol richting strand, eindelijk was het water hoog genoeg. Terwijl Arjan de snorkel en flippers opzicht vroeg ik me af wat het plotselinge gekletter op het dak was. Regen? Ja dus, ook op een tropisch eiland kan het plotseling met bakken uit de lucht komen vallen. Onder het mom van “nat worden we toch wel” besloten we alsnog het strand op te zoeken. Echt mooi koraal hebben we nog niet gevonden, morgen beter?
Uncategorized
bunaken, koraal, snorkelen, sulawesi
De trouwe bloglezer kent het fenomeen Bricklayers al, vandaag werd ik ook bij de groep geïntroduceerd. Elke maand komen Nederlanders bij elkaar om wat in een bar te hangen. Hoewel vandaag het tienjarige bestaan gevierd werd was de opkomst mager. In de vakantie zitten alle expats weer in Nederland aan de bitterballen. We verzamelen ons bij een toch iets te nette club. Na wat gepoold te hebben vertrekken we naar Block M. Als toerist moet je toch alle kanten van Jakarta zien. De club Top Gun is het tegenovergestelde van de eerder bezochte. We hebben ons vermaakt!
Uncategorized
bricklayers, club, expats, jakarta
Het schijnt lastig te zijn een businessvisum voor de zesde maand te verlengen. Daarom vragen de immigratiebeambten vaak extra geld. Dat wordt hier gebruikt als smeerolie van de stroeve raderen van het administratieve systeem. Een tandwiel eerder in de keten zit het kantoor wat het papierwerk voor het visa regelt. Deze rekent voor de laatste maand een corruptietaks. Aangezien we voor dezelfde hoeveelheid smeerolie een dag Kuala Lumpur konden bekijken sprongen Emiel en ik 2 uur ’s ochtends de taxi in richting Soekarna Hatta. Dat gaf ons meteen de gelegenheid de binnen- en buitenkant van een Boeing 737-400 te bewonderen. De luchtvaartmaatschappij, AirAsia, is niet gebanned door de EU. Zij smeren, in tegenstelling tot een aantal Indonesische maatschappijen, wel voldoende olie het vliegtuig in.
Na twee uur vliegen bereiken we Maleisië. Via de bus rijden we door naar de hoofdstad Kuala Lumpur (ook wel liefkozend KL genoemd). De contouren van de Petronas Twin Towers maken de andere wolkenkrabbers aanleunwoningen. Enige tijd waren deze twee torens, met een hoogte van bijna een halve kilometer, de hoogste van de wereld. Onze eerste stop is echter het Times Square. Dat is een winkelcentrum van tien verdiepingen met zo’n duizend winkels erin. We kopen een ticket voor de magneetrail. 3,2 Ringit (zo’n 65 eurocent) lichter en tien minuten later arriveren we bij het winkelcentrum. In die tijd zijn we van oost naar zuid Kuala Lumpur gegaan. Terwijl we in een traditioneel restaurant (3 keer raden welke!) lunchen schieten er om de tijd achtbaankarretjes langs. In het winkelcentrum is namelijk een 800 meter lange achtbaan verwerkt, compleet met looping.
Na een welverdiende pauze stappen we de magneetrail in, waarna we overstappen op de ondergrondse metro. Deze brengt ons bij … de Petronas Twin Towers! Na bij een boedhist voor wereldvrede te hebben getekend nemen we de metro naar KL tower. Uitgestapt valt ons een mooi groot bos op. Een bordje “KL Tower” lokt ons het bos in. Een lange trap brengt ons steeds hoger. En dan sta je daar: in de wildernis van KL. Vogels fluiten, een houten bankje en een waarschuwing voor gevaarlijke dieren zoals slangen. Geen geluid van auto’s, geen drukte. Na een flinke klim zetten we de afdaling weer in en zetten we koers naar China Town. Daar kan je goedkoop namaak/ rommel kopen. Zonder Armani bril zoeken we Times Square op om wat te eten. Aangezien check-in tijd nadert besluiten we bij een park vlakbij het busstation wat uit te rusten. Via SMS krijgen we het bericht dat de vlucht twee uur vertraagd is. Een mooie tijd om nog even de zon op te zoeken in het zonnige Kuala Lumpur! Een paar uur later zitten we weer in het vliegtuig richting Jakarta.
Uncategorized
kl, kuala lumpur, petronas twin towers
Vandaag hebben we Pasific Place bezocht, het meest luxe plaxa van Jakarta. Op de vijfde verdieping liggen drie zeilboten aangemeerd waarin je kan eten. Ook kan je bij het boeken van je Air Asia vlucht uitkijken op de voorkant van een echte Airbus, zijn natuurlijk de nodige foto’s van gemaakt ;). De vloeren, muren en plafonds zijn natuurlijk standaard gemaakt van marmer.
Een snack en een taxi later zitten we bij het befaamde Plaza Gran Indonesia. Nog befaamder is de watershow die er ieder uur start. Via China en de metro van New York zijn we er al snel (nagemaakt binnen de plaza). Op de maat van de muziek schieten zo’n honderd computergestuurde spuiten hun water naar buiten. Het was zo mooi dat we een uur later ook de laatste show zagen.
Uncategorized
jakarta, Pasific, plaza, watershow
Zonsondergang
Het is een tijd stil geweest op dit weblog, waarvoor mijn excuses. Om het stilzwijgen te doorbreken dit bericht, dat hopelijk af zal zijn voordat ik een barretje op zoek om formule 1 te kijken. Druk, druk, druk ;).
De afgelopen twee weken waren anders dan anders. Om een indruk van de stage te krijgen waren mijn ouders overgevlogen vanuit Nederland! Hierbij een blogitem over onze vakantie op de duizend eilanden.
Vlak bij Jakarta ligt een eilandengroep die ook wel de duizend eilanden genoemd wordt. Met een grote speedboot vertrokken we zaterdagochtend om 8 uur vanuit Ancol, een haven in Jakarta. Van de circa 40 toeristen was zeker 90% Chinees. De boot zette koers richting Pulau Putri, anderhalf uur varen vanaf Ancol. Palmbomen, strand en alles wat je van een tropisch eiland mag verwachten: here we come!
Pulau Putri is een klein eilandje: in slechts vijftien minuten kan je eromheen lopen. In het midden huizen enkele grote varanen, aan de buitenkant liggen huisjes voor de toeristen. De kleine strandjes om het eiland heen zijn niet echt voor recreatie doeleinden. Met grote borden wordt gewaarschuwd voor steenvissen en andere tropische gevaarlijke dieren. Het grote zwembad vlakbij mijn huisje had dat probleem gelukkig niet.
Het leukste gedeelte was nog wel het snorkelen tussen het koraalrif. Duiken zo diep als je wilt en terwijl je naar het oppervlak drijft omgeven worden door zo’n duizend Finding Nemo vissen: prachtig! In tegenstelling tot een aantal Chinezen heb ik geen koraal meegenomen.
Binnenkort meer (echt waar!). Als ik de foto’s van de trip heb dan zal ik deze hierbij plaatsen.
Uncategorized
Laatste reacties