Leuk dat je op mijn weblog bent. Speciaal voor jou houd ik mijn ervaringen bij! Neem een kijkje in het leven van een stagiaire in Indonesië en laat als je het niet laten kan gerust een berichtje achter.

Translate to Bahasa Indonesia | English

Vroeg in de ochtend zitten we op een speedboat die vanuit Bunaken het ruime sop kiest. Arjan houd alles links van de boot in de gaten, de Indonesiër Maxi zoekt voorop de boot en ik tuur aan de rechterkant de verte in. Vandaag gaan we dolfijnen zien, hopen we…

De twee motoren bulderen te hard om te overleggen. Na drie uur zetten we koers naar de snorkelplaats. “Sorry guys, no dolphins today” zegt Maxi, terwijl hij zijn overgaande mobieltje opneemt. “Di mana? Di mana” (Waar? Waar?) roept hij. Met motoren op volle kracht racen we naar de andere kant van het eiland. De broer van Maxi heeft dolfijnen gespot. Eenmaal bij zijn boot aangekomen zien we overal dolfijnen. Een aantal keer blijft een groepje dolfijnen voor onze boeg meezwemmen wat een super mooi gezicht is. Deel één van de trip is geslaagd!

Shirt uit, flippers en snorkelset aan en het water in. In een korte tijd waanden we ons in een andere wereld. Het koraal is mooi, kleurrijk en divers. Vissen zijn er in alle kleuren te vinden. Het koraal eindigt bij een gigantische afgrond. We hebben tot zo’n vijftien meter diep gedoken. Na enig zoeken hebben we Nemo, verstopt tussen het koraal, gespot! Even verderop waren ook zijn broertjes aanwezig. Mission accomplished!

admin Indonesië bunaken, koraal, nemo, snorkelen, sulawesi

‘S middags zou de pas gehuurde snorkeluitrusting ons toegang geven tot de rijke onderwaterwereld van Bunaken, althans dat dachten we. Het water is met eb te ondiep om te kunnen snorkelen: wachten dus. Enkele uren later keken we hoopvol richting strand, eindelijk was het water hoog genoeg. Terwijl Arjan de snorkel en flippers opzicht vroeg ik me af wat het plotselinge gekletter op het dak was. Regen? Ja dus, ook op een tropisch eiland kan het plotseling met bakken uit de lucht komen vallen. Onder het mom van “nat worden we toch wel” besloten we alsnog het strand op te zoeken. Echt mooi koraal hebben we nog niet gevonden, morgen beter?

admin Uncategorized bunaken, koraal, snorkelen, sulawesi

Lion Air, gebanned door de EU en staat zelfs bij Indonesïers bekend om de vele ongelukken. Beetje gerustgesteld doordat we met een gloednieuwe 737-900ER gaan vliegen stappen we in voor een vier uur durende vlucht naar Sulawesi. De slogan “We make people die”, ik bedoel “fly” stelt ons gerust. Op de stewardessen is in ieder geval niet bezuinigd en de vlucht verloopt verder helemaal goed.

Een public boat brengt ons om half twaalf al richting Bunaken, het eiland waar we de komende vijf dagen vakantie houden. De koffer hooghoudend waden we het laatste stuk richting het strand. Eenmaal bij Lorenzo (resort met cottages) komt een oude vrouw naar ons. “No room! No Room!” Aan iemand die wel Engels kan leggen we uit dat we gereserveerd hadden. Veel verschil maakt het niet, alles zit vol. Gelukkig vonden we al snel een beter huisje die nog goedkoper was. Bunaken Beach Resort, onthoudt die naam ;).

admin Indonesië bunaken, lion air, manado, sulawesi

Met de belofte om de komende jaren niet aan te komen is twee weken geleden de maten opgenomen voor mijn (Emiel) pak. Vandaag is het klaar dus nieuwsgierig stappen we bij Pondok Gede de tailor in. Dat ook Indonesïers moeite hebben met mijn naam is goed te zien. Binnen in het pak staat mooi de naam Emil geborduurd. Een paar uur later halen we het aangepaste pak weer op.

Met het pak onder de arm vertrekken we richting plaza Semanggi, waar JakartaGlobe zich heeft gevestigd. Een kantoor vol met Macs, grote beeldschermen en een gigantische server, wie wil dat nou niet zien? Helaas waren bijna alle bij het project betrokken medewerkers niet aanwezig. Internet redacteur Ashlee was er wel en heeft een introductie in het tijdens de stage ontwikkelde systeem gegeven.

Samen met Chris en Angie hebben we nog Doner Kebab gegeten en nagepraat.

admin Indonesië jakartaGlobe, pak

Komt later ^^.

admin Uncategorized

Komt later ^^.

admin Uncategorized

De trouwe bloglezer kent het fenomeen Bricklayers al, vandaag werd ik ook bij de groep geïntroduceerd. Elke maand komen Nederlanders bij elkaar om wat in een bar te hangen. Hoewel vandaag het tienjarige bestaan gevierd werd was de opkomst mager. In de vakantie zitten alle expats weer in Nederland aan de bitterballen. We verzamelen ons bij een toch iets te nette club. Na wat gepoold te hebben vertrekken we naar Block M. Als toerist moet je toch alle kanten van Jakarta zien. De club Top Gun is het tegenovergestelde van de eerder bezochte. We hebben ons vermaakt!

admin Uncategorized bricklayers, club, expats, jakarta

Het schijnt lastig te zijn een businessvisum voor de zesde maand te verlengen. Daarom vragen de immigratiebeambten vaak extra geld. Dat wordt hier gebruikt als smeerolie van de stroeve raderen van het administratieve systeem. Een tandwiel eerder in de keten zit het kantoor wat het papierwerk voor het visa regelt. Deze rekent voor de laatste maand een corruptietaks. Aangezien we voor dezelfde hoeveelheid smeerolie een dag Kuala Lumpur konden bekijken sprongen Emiel en ik 2 uur ’s ochtends de taxi in richting Soekarna Hatta. Dat gaf ons meteen de gelegenheid de binnen- en buitenkant van een Boeing 737-400 te bewonderen. De luchtvaartmaatschappij, AirAsia, is niet gebanned door de EU. Zij smeren, in tegenstelling tot een aantal Indonesische maatschappijen, wel voldoende olie het vliegtuig in.

Na twee uur vliegen bereiken we Maleisië. Via de bus rijden we door naar de hoofdstad Kuala Lumpur (ook wel liefkozend KL genoemd). De contouren van de Petronas Twin Towers maken de andere wolkenkrabbers aanleunwoningen. Enige tijd waren deze twee torens, met een hoogte van bijna een halve kilometer, de hoogste van de wereld. Onze eerste stop is echter het Times Square. Dat is een winkelcentrum van tien verdiepingen met zo’n duizend winkels erin. We kopen een ticket voor de magneetrail. 3,2 Ringit (zo’n 65 eurocent) lichter en tien minuten later arriveren we bij het winkelcentrum. In die tijd zijn we van oost naar zuid Kuala Lumpur gegaan. Terwijl we in een traditioneel restaurant (3 keer raden welke!) lunchen schieten er om de tijd achtbaankarretjes langs. In het winkelcentrum is namelijk een 800 meter lange achtbaan verwerkt, compleet met looping.

Na een welverdiende pauze stappen we de magneetrail in, waarna we overstappen op de ondergrondse metro. Deze brengt ons bij … de Petronas Twin Towers! Na bij een boedhist voor wereldvrede te hebben getekend nemen we de metro naar KL tower. Uitgestapt valt ons een mooi groot bos op. Een bordje “KL Tower” lokt ons het bos in. Een lange trap brengt ons steeds hoger. En dan sta je daar: in de wildernis van KL. Vogels fluiten, een houten bankje en een waarschuwing voor gevaarlijke dieren zoals slangen. Geen geluid van auto’s, geen drukte. Na een flinke klim zetten we de afdaling weer in en zetten we koers naar China Town. Daar kan je goedkoop namaak/ rommel kopen. Zonder Armani bril zoeken we Times Square op om wat te eten. Aangezien check-in tijd nadert besluiten we bij een park vlakbij het busstation wat uit te rusten. Via SMS krijgen we het bericht dat de vlucht twee uur vertraagd is. Een mooie tijd om nog even de zon op te zoeken in het zonnige Kuala Lumpur! Een paar uur later zitten we weer in het vliegtuig richting Jakarta.

admin Uncategorized kl, kuala lumpur, petronas twin towers

Vandaag hebben we Pasific Place bezocht, het meest luxe plaxa van Jakarta. Op de vijfde verdieping liggen drie zeilboten aangemeerd waarin je kan eten. Ook kan je bij het boeken van je Air Asia vlucht uitkijken op de voorkant van een echte Airbus, zijn natuurlijk de nodige foto’s van gemaakt ;). De vloeren, muren en plafonds zijn natuurlijk standaard gemaakt van marmer.

Een snack en een taxi later zitten we bij het befaamde Plaza Gran Indonesia. Nog befaamder is de watershow die er ieder uur start. Via China en de metro van New York zijn we er al snel (nagemaakt binnen de plaza). Op de maat van de muziek schieten zo’n honderd computergestuurde spuiten hun water naar buiten. Het was zo mooi dat we een uur later ook de laatste show zagen.

admin Uncategorized jakarta, Pasific, plaza, watershow

Een reisboekingskantoor die tegelijkertijd dienst doet als datingskantoor: waar komt dat nog voor? Een kantoor waar een medewerker zichzelf voorstelt als David Beckham: dat vind je alleen in Indonesië. Ik heb zelden zoveel gelachen bij het boeken van een reis als deze keer. Emiel vond het wat minder: die verstond het niet. Nadat we de angkot weer waren ingestapt om naar huis te gaan kwam het eerste SMSje al. Aangezien de dames al onze gegevens hadden waren we ook in no-time toegevoegd op facebook.

Nu vraag je je natuurlijk af: waarom gaan we naar een boekingskantoor? Pak een pan en voeg de volgende ingrediënten toe:

• 2 liter niet werkend of traag internet.
• 5 gram niet werkende webpagina’s met wacko foutmeldingen.
• 0,5 liter niet geldige of niet geaccepteerde creditcard.
• 2 eetlepels geboekte vlucht die niet geboekt blijkt te zijn.

Bij het boekingskantoor waren de twee vluchten gelukkig snel geregeld.

admin Indonesië jakarta, vakantie, vlucht